Het Trapje van Laurens

Ter nagedachtenis aan Laurens Osse

Hockeyclub UNO valt of staat met clubmensen die zich voor onze vereniging inzetten. Laurens Osse was zo'n clubmens: een zeer betrokken UNO'er van het eerste uur en lid van verdienste, die op 11 augustus 2025 tot ons grote verdriet veel te vroeg is overleden.

Laurens heeft op vele manieren bijgedragen aan de club die we nu zijn: als bestuurder, als clubvrijwilliger bij de kascommissie en kluscommissie, en op het veld als scheidsrechter en coach. Maar zijn betekenis voor UNO zat niet alleen in wat hij deed. Laurens was ook een van die vertrouwde mensen die als vanzelfsprekend horen bij een club. Aanwezig, betrokken, ‘no-nonsense’ en altijd bereid iets mogelijk te maken. Een stille kracht die niet op de voorgrond hoefde te staan om belangrijk te zijn voor de club en de mensen om hem heen.

Het trapje naar de zitkuil in ons clubhuis is voor ons het symbool dat hier goed bij past. Laurens maakte het zelf en het is sindsdien gewoon onderdeel van ons clubhuis. Praktisch, stevig en vanzelfsprekend aanwezig. Precies daarom hebben we het de naam 'Trapje van Laurens' gegeven.

Het trapje herinnert ons aan Laurens, als mens, maker, ‘fixer’ en mogelijkmaker, maar staat ook voor iets groters. Wat iemand nalaat, zit niet alleen in functies, prestaties of zichtbare resultaten. Het zit ook in wat iemand mogelijk heeft gemaakt, in ontmoetingen, verhalen en in wat daarvan verder leeft in mensen en uiteindelijk ook in de cultuur en geschiedenis van een club.

Dat alles laat zich moeilijk vangen of een vorm geven. Met het 'Trapje van Laurens' doen we toch een poging om iets daarvan tastbaar te maken. Niet omdat zo'n trapje alles vertelt over wie Laurens was en wat hij betekende, maar als blijvende herinnering aan de plek die hij had en houdt in de geschiedenis van UNO en in de club die we samen zijn en verder bouwen. Zo blijft Laurens, op een manier die bij hem past, voor altijd bij UNO.